دیروز مطلبی نوشته‌ی من در سایت مدرسه نویسندگی منتشر شد.

مطلبی در مورد تقسیم‌بندی پیرنگ به سه دسته: شاه‌پیرنگ (پیرنگ کلاسیک)، خرده‌پرنگ (مینی‌مال)، ضدپیرنگ (ضدساختار). در ادامه نوع دیگری از برخورد با پیرنگ در فیلمنامه را هم نام بردم که عدم کاربرد آن است، یعنی فیلم‌های بدون پیرنگ.

این مطلب حاصل تحقیق من از پنج شش کتاب مرجع فیلمنامه‌نویسی نظیر داستان: رابرت مک کی؛ چگونه فیلمنامه بنویسیم: سیدفیلد؛ فن سناریو نویسی: یوجین ویل؛ فیلمنامه کوتاه: دان گرسکیس؛ 20 کهن‌الگوی پیرنگ: رونالدو بی توبیاس؛ است. 

در این پنج شش کتاب که ندیدم هیچ کدامشان به خوبی رابرت مک کی از پس تقسیم‌بندی پیرنگ برآمده باشد. به طوریکه از کلاسیک‌ترین تا خاص‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما را در بربگیرد. 

برای خواندن این مطلب به سایت مدرسه نویسندگی مراجعه کنید.