1-بی حوصلگی بزرگترین سد نویسندگی است.

2- آیا اصلا برای نوشتن نیاز به حالی خوب، داشتن حوصله و دل و دماغ هست؟ 

آیا نمی‌شود همین بی‌حوصلگی را وارد جریان نوشتن کرد؟ 

این کاملا بر می‌گردد به نگاه ما به نویسندگی. آیا آن را مانند عشق ورزیدن می‌بینیم یا زندگی زناشویی؟

چه بخواهیم چه نخواهیم، نوشتن حرفه‌ای مانند زندگی زناشویی است، خیلی اوقات نوشتن مثل عشق ورزی در یک شب وسط هفته است. از سر کار آمده‌ایم و هر دو خسته‌ایم، اصلا حال و حوصله‌اش را نداریم، اما با اولین نوازش‌ها کم‌کم راه می‌افتیم. نوشتن هم با اولین جملات شروع می‌شود و کم‌کم جلو می‌رود، جمله به جمله و پاراگراف به پاراگراف. 

همه‌مان میل نوشتن را داریم، همانطور که میل جنسی داریم

از طرفی همه میل نوشتن داریم، به خاطر میل نام گذاری کردن، نظم بخشیدن و کنترل کردن تجربه‌مان. 

3-می‌توانیم خلاقیت و میل نوشتنمان را گول بزنیم، نه اینگه کودن باشد، ساده است. می‌توانیم تطمیعش کنیم. برای این کار باید کارمان را به بخش‌های کوچک تقسیم کنیم. بخشی که در هر شرایطی بتوانیم انجامش دهیم. حال بعد از انجام دادن این بخش کوچک باید به خودمان جایزه بدهیم: "اگر بیست دقیقه بنویسی، می‌توانی آن مستند هیچکاک را ببینی." برای نویسنده‌مان شیرشکلات، روان‌نویس خوش‌خط، دفتر زیبا بخریم. کاری کنیم که نوشتن برایمان ساده و روزانه شود. 

4-لازم نیست از راه نوشتن حتما محصولی تولید کنیم، گاهی فقط باید بنویسیم. فقط کاری انجام دهیم. نیازی نیست از نوشتن یک کوه بزرگ بسازیم، فقط باید آن را انجام دهیم. انجام دادن این کار، چه حوصله‌اش را داشته باشیم و چه نداشته باشیم، قابلیت نوشتن را نشانمان می‌دهیم.

5-شاید نوشتن هنر باشد اما قطعا فن هم هست. نوشتن کاری ساده و عملی است که می‌تواند مثل کارهای روزمره‌ی خانگی کاملا مستمر و قابل اتکاء باشد. 

6-باید نوشتن را انتخاب کنیم حتی وقتی نوشتن به نظرمان "غلط" می‌آید چون خسته‌ایم، ناراحتیم، حوصله نداریم یا هر تعداد چیز دیگری که هستیم، فقط اگر اجازه‌ی نوشتن به خودمان بدهیم نوشتنمان آن را تغییر خواهد داد. رمز کار در اجازه دادن است.

7-اینکه خلاقیت فرار است تفکری شاعرانه است، اینکه خلاقیت ممکن است مثل عاشقی که دلش مدام سرد و گرم می‌شود هر لحظه بگذارد و برود، تفکری رمانتیک است. 

خلاقیت چراغ است نه شمع

چیزی می‌خواهد از طریق ما نوشته شود، شاید همانقدر بد که ما می‌خواهیم بنویسیم.

8-با نویسنده‌مان قلدری نکنیم یا به آن حمله نکنیم. سعی کنیم وادارش نکنیم تا بدون نوشتن چیزهایی که "دلش می‌خواهد" فقط چیزهایی را بنویسد که "باید بنویسد."